Από τη φούσκα της αυστηρής ηθικής μέχρι τη φούσκα της επιείκειας, κάθε στάση του ταξιδιού έχει τη δική της φωνή. Αγκαλιάζοντας αυτήν την πολυφωνία, γίνεται φανερό πως η ουσία δεν βρίσκεται στο να βρεθεί η μία σωστή φωνή, αλλά στην αποδοχή πως μπορεί να υπάρχουν πολλές αλήθειες ταυτόχρονα.
Ο σολομός στο πιάτο μας δεν είναι απλώς τρόφιμο με ω-3 λιπαρά οξέα και τοξικές περιβαλλοντικές ουσίες. Είναι το αποτέλεσμα μιας μισανθρωπικής αποικιοκρατικής πρακτικής που αφαιρεί τη βασική πηγή διατροφής από φτωχές κοινότητες, για να ταΐσει τις βιομηχανικές ιχθυοκαλλιέργειες των πλουσιότερων χωρών.
Όταν μια γυναίκα γίνεται χορτοφάγος, την βλέπουν ως υπερευαίσθητη. Όταν το κάνει ένας άντρας, τον χειροκροτούν για την ηθική του στάση. Γιατί η ίδια επιλογή κρίνεται τόσο διαφορετικά ανάλογα με το φύλο και πώς αυτό επηρεάζει την διατροφή των παιδιών;
Από κάποιους θα ακούσεις πως το να είσαι βίγκαν είναι ευτυχία. Από κάποιους άλλους πως είναι θυσία. Όμως συχνά, το ανθρώπινο βίωμα δεν είναι ούτε άσπρο ούτε μαύρο, αλλά έρχεται σε τόσες αποχρώσεις όσοι οι άνθρωποι που το ζουν.
Πώς στηρίζεις ένα παιδί που νιώθει το βάρος της διαφορετικότητας; Πώς κρατάς την ηθική σου χωρίς να του φορτώσεις μια μάχη που δεν είναι δική του; Αυτή είναι η ιστορία μιας από τις πιο δύσκολες στιγμές μου ως βίγκαν μαμά – και του δρόμου που επέλεξα να βαδίσουμε μαζί.
Κάθε φορά που κάνουμε μια νέα αρχή που απαιτεί κόπο, χρόνο, και χρήματα, πρέπει το "γιατί" να είναι ξεκάθαρο μέσα μας. Εδώ το δικό μου "γιατί" αυτής της νέας προσπάθειας.